Bugün doğa ile iç içe bir sabah kahvaltısı ile başladık güne. Çiftliğe gittik. Benim için farklı bir deneyim oldu. Bizimkiler doğadaki canlıları şimdiden tanımaya başlayayım diye getirdiler beni buraya. Tavukları çok sevdim. Yanıma geldiler hep. Hiç gitmelerini istemedim. "Aaa git ti gel gel " diye geri çağırdım hep. Annem korktu." Dur kızım çağırma "dedi :)) Zaten dediğine göre burası hiç anneme göre değilmiş , sırf ben doğa ile tanışayım diye gelmiş. Benim kendisi gibi korkak olmamı hiç istemiyormuş. Canım fedakar annem benim. Doğru dürüst kahvaltısını bile yapamadı ama beni her zamanki gibi mutlu etmeyi başardı.
14 Şubat Sevgililer Günüymüş. Ben hem annemin hemde babamın sevgilisiymişim. Anlayacağınız üçümüzde sevgiliymişiz ve bugünü beraber kutlamalıymışız. Ama 14 Şubat bu sene hafta içiymiş. Bizimkilerin saat kaçta eve geleceği belli olmazmış.Ee birde benim uyku saatim meselesi varmış :) Tek çözüm Erken Sevgililer Günü kutlamasıymış :)
